Γενικές πληροφορίες

Δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πόσο υπέροχα μπορεί να νιώσει όταν ξυπνά και απέναντι ξεπηδά μέσα από τα έλατα η Στρογκούλα (μια από τις κορυφές των Τζουμέρκον). Και αντί τα βουνά να πλακώνουν την ψυχή , ανοίγουν τον καταπράσινο και στις κορυφές κατάλευκο(μέχρι τον Ιούνιο)ορίζοντα, γεμίζουν με χρώματα και μυρουδιές και στέλνουν κελαριστό , γάργαρο νερό σαν ευλογία στα πεδινά. Βαθιά ανάσα στον καθαρό μυρωδάτο αέρα ,το μάτι ανοιχτό να εκπαιδεύεται σε αποστάσεις χιλιομέτρων, διώχνοντας το κακό της μυωπίας και γλυκαίνοντας τον αμφιβληστροειδή με ονειρεμένες εικόνες...

Καλώς ήλθατε στα όρη των Αθαμανών.

Εκκίνηση από την Αρτα και λίγο μετά το πολυτραγουδισμένο γεφύρι στρίβουμε για 'Αγναντα και το ταξίδι ξεκινάει μέσα από μπαξέδες.

Πρώτος στόχος το γεφύρι της Πλάκας, εύκολος να επιτευχθεί,μιάς και η απόσταση δεν είναι παραπάνω από 50 χιλιόμετρα. Μετά τον Ελατο ανηφορίζοντας τον φιδίσιο ασφάλτινο δρόμο ο σχιστόλιθος, αυτή η ευλογημένη πέτρα που έφτιαχνε παλιότερα στέγες, σπίτια ολόκληρα και εργαλεία κάνει έντονη την παρουσία της, χωρίς αντίκρυσμα πλέον στις μέρες μας,αφού οι μάστοροι είναι λιγοστοί και ο συνδιασμός τσιμέντο κεραμίδι πολύ φθηνότερος.

Σε καταπράσινο περιτύλιγμα η τεχνητή λίμνη του Αραχθου και η θέα της είναι αιτία σημαντική για να σταματήσετε και να χαζέψετε αυτή και το εντυπωσιακό διάσελο που ανοίγεται μπροστά σας. Μετά τα Κτιστιανά το μάτι κατορθώνει να ακουμπήσει για πρώτη φορά στις τυλιγμένες στα σύννεφα συνήθως κορυφές των Τζουμέρκων και αφήνοντας πίσω μας τη Ροδαυγή, τη Σκούπα, την Πλατανούσα και το Μονολίθι .

Το καταπράσινο φόντο έχει και ήχο,τον ήχο από τα νερά που φαίνονται να αναβλύζουν από τα σωθικά της γης και τραγουδιστά καβαλάνε πέτρες,χώμα και πρασινάδα ροβολώντας τις πλαγιές.

Πέντε χιλιόμετρα μετά τη διασταύρωση με το δρόμο που οδηγεί στα Γιάννενα βρίσκεται το γεφύρι του στρατού της Πλάκας, από κάτω του περνάει ο ορμητικός Αραχθος και στο βάθος διακρίνεται ένα από τα ανθρώπινα θαύματα εκείνα που ενώνονται με τη φύση.

Το ηπειρώτικο γεφύρι της Πλάκας,το μεγαλύτερο μονότοξο πέτρινο παραδοσιακό γεφύρι της Ελλάδας. Να το βγάλει κανείς φωτογραφία δεν αρκεί. Να το περπατήσει επιβάλλεται και το γεφύρι ζωντανεύει και γίνεται πάλι χρήσιμο. Χωμένα στο πράσινο είναι τα 'Αγναντα, ζωντανό κεφαλοχώρι και πλούσιο πολύ τα παλιότερα χρόνια, με τρείς μαχαλάδες σχεδόν ξεχωριστούς μεταξύ τους και πολύ χρώμα.

Από τα Αγναντα,στους Κτιστάδες και μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω στα Πράμαντα, τα Τζούμερκα ξετυλίγονται με το ιδιαίτερο χρώμα των ελάτων να προστίθεται σε εκείνο των πλατάνων, μοναδικά και υπέροχα.

Φθάνοντας στα Πράμαντα όποιο δρόμο και να ακολουθήσετε θα βρεθείτε αντιμέτωποι με μικρά και μεγάλα,απίθανα θαύματα.

Το μοναστήρι της Κηπίνας, τα παραδοσιακά χωριά Σιράκο και Καλαρύτες, αλλά και οι Μελισσουργοί σας περιμένουν με ανοιχτές τις αγκάλες να σας μυήσουν στην μαγεία.

Από τα Πράμαντα με την όμορφη πλατεία και την εκκλησία της Αγ Παρασκευής(με πέτρινη στέγη, στην καρδιά του χωριού), μέχρι το άγνωστο στους περισσότερους σπήλαιο, ο κεντρικός ασφάλτινος δρόμος συνεχίζει μέχρι το τέρμα του. Ο δρόμος τελειώνει στους Μελισσουργούς, το πανέμορφο χωριό που σίγουρα θα αγαπήσετε, ιδιαίτερα αν δοκιμάσετε την διαδρομή πάνω από το Μαυρολάγκαδο, περνώντας το εμφιαλωτήριο του μεταλλικού νερού(Τζουμέρκα)και φθάνοντας στο Αγκάθι, δίπλα στην Κοφερίτσα, εκεί που το βουνο απελευθερώνει το γάργαρο νερό από τα σωθικά του.